07 april 2013

Een bijzondere ontmoeting

Ergens begin jaren 60; de situatie:

Een jonge witte vrouw, Christa, begin 20, raakt zwanger van zwarte man. Hij is een stuk ouder dan zij maar ze zijn verliefd. Thuis en daaromheen wordt de zwangerschap echter niet geaccepteerd; ‘die moet weg’, zeggen de ouders. Zoals het zo vaak ging in die tijd verliep dat op een bepaalde manier: tegen de tijd dat haar zwangerschap zichtbaar werd, werd het meisje weggestuurd naar een adres elders in het land, vaak bij een kennis. Na de bevalling keerde ze zo snel mogelijk weer terug naar huis en niemand praatte ooit nog over de zwangerschap of over haar geboren kind. Zo gebeurde het ook bij Christa. Nadat Christa afstand had gedaan van haar dochter, ontmoette zij enkele jaren later de man met wie zij trouwde. Samen met hem kreeg zij nog twee dochters. Haar echtgenoot wist van het bestaan van haar afgestane dochter, maar Christa heeft het haar dochters nooit verteld.

2010; de situatie:
Christa, inmiddels een dame op leeftijd (in de 70), wordt door de Fiom benaderd, omdat een vrouw van 50, haar afgestane dochter, June, op zoek naar haar is. Wanneer beide vrouwen er aan toe zijn vindt de ontmoeting met Christa en haar dochter June plaats onder begeleiding van een Fiom collega uit een andere regio. Daarna bied ik Christa de begeleiding en ondersteun haar waar nodig. Wij hebben intensieve gesprekken en hoewel Christa altijd heeft gewacht en gehoopt op de benadering van haar dochter, kreeg het nu voor haar een onverwachte en moeilijke wending.

June wilde nu, twee jaar na de ontmoeting met haar moeder, ook graag in contact komen met haar twee halfzussen. Nadat haar biologische moeder had verteld over hun bestaan. Zelf had June nauwelijks nog familie en zij had behoefte aan de verbinding in de bloedband. Voor Christa was dit een heel ingewikkelde kwestie. Zij moest nu, bijna aan het einde van haar leven, haar dochters inlichten over haar lang bewaarde geheim. Een geheim dat wat haar betreft geheim had mogen blijven. Toen zij weer tegenover haar eerstgeboren dochter zat, zag ze dat zij haar dit niet kon onthouden. Dat June recht heeft op kennismaking met haar twee halfzusters.

Er gingen nog enkele maanden overheen en verschillende gesprekken had ik met Christa om haar voor te bereiden op het gesprek met haar twee dochters. Het gesprek waarin zij hen de waarheid zou vertellen, het lang gekoesterde geheim zou openbaren. Ze vroeg mij of ik bij dit gesprek kon zijn. Zij had namelijk geen idee hoe haar dochters zouden reageren.

2013; de situatie
Het gesprek verliep goed. De dochters waren nerveus; wat had hun moeder te vertellen?
Zij had wel aangegeven dat het niets te maken had met dood, verhuizen, trouwen, ziekte of iets dergelijks, maar wel dat er een maatschappelijk werkster bij aanwezig zou zijn en dat het om iets heel belangrijks ging……

Christa begon haar verhaal te vertellen door terug te gaan in de tijd. Al snel viel het kwartje en een mengeling van blijdschap, verdriet en pijn was de reactie. Ook was er boosheid, op de vader en moeder van Christa (opa en oma) omdat dat zij eigenlijk hadden beslist dat hun moeder haar kind had moeten afstaan. Maar ook blijdschap om de nieuwe zus en verdriet, voor hun moeder. Ik had foto’s van June mee genomen en dat was fijn, zo konden zij zich vast een beeld vormen. Na een intensief gesprek liet ik Christa en haar dochters achter en we spraken af snel de afspraak met June te plannen. Zij wilden graag dat ik deze ontmoeting zou begeleiden.

Enkele weken later was het moment daar en hebben de zussen hun halfzus ontmoet, in het huis van hun moeder. Drie mooie vrouwen, met gelijkenissen, veel vragen en veel te vertellen. Open, respectvolle vrouwen. Twee samen en één elders opgegroeid, maar toch veel gemeen. Na een uurtje heb ik ze alleen gelaten. Bij dergelijke ontmoetingen weet je nooit hoe het loopt, maar in dit geval weet ik zeker dat ze het zullen redden met elkaar. Dat zij het misschien zelfs nog erg fijn met elkaar zullen hebben. Met een zeer voldaan gevoel, en dankbaar dat ik erbij mocht zijn, trek ik de deur achter me dicht. Ik heb mooi werk.