BLOG 4; september 2015

Melissa en Romeo; onbedoeld zwanger

Melissa (17) en Romeo (20) hebben sinds een jaar een relatie. Vorige week zijn ze er achter gekomen dat Melissa zwanger is. Onverwacht, onbedoeld. Enigszins in paniek belt Romeo ons; een kind komt eigenlijk niet uit nu, maar abortus? Romeo ziet het vaderschap nog niet zitten vertelt hij, maar Melissa denkt een abortus niet aan te kunnen. Zelf twijfelt hij ook…
Ik nodig hen samen uit voor een besluitvormingsgesprek en ze kunnen dezelfde week nog terecht in onze praktijk. We weten inmiddels uit ervaring dat het goed is mensen in deze situatie op korte termijn een plaats te bieden waar ze kunnen overdenken en in gesprek kunnen over dit moeilijke onderwerp. Want heel veel mensen zeggen als ze bij ons komen “ik vond altijd van alles van meiden die onbedoeld zwanger raakten, en nu overkomt het mezelf; ik kan me niet voorstellen dat ík nu in deze situatie zit”.
Toch gebeurt het vaak en wij voeren bijna wekelijks onze ‘besluitvormingsgesprekken’.
Melissa en Romeo komen samen op gesprek. De sfeer is wat gespannen; ze vertellen gister erge ruzie te hebben gehad over de zwangerschap. Melissa voelt zich niet begrepen door Romeo; hij vindt het nog geen kindje; het is nog ‘niks’. Maar voor Melissa is dit heel anders; zij voelt haar lichaam veranderen, ze is misselijk ‘s ochtends en eigenlijk ook de rest van de dag. Ze voelt zich zwanger! Bij de verloskundige bleek ze ook nog eens al 11 weken in verwachting. Aangezien de abortusingreep na de 12e week wat ingrijpender is, is er een beetje haast geboden. Ze willen voor de 12e week een keuze gemaakt hebben.
Melissa is evenwel ook dubbel in haar overweging; ze zit nog op school en mag van haar ouders niet thuis blijven wonen met een baby; waar zou ze dan heen moeten? Wat gebeurt er met de relatie met haar ouders als ze kiest voor de baby? Hoe moet ze het financieel gaan doen en wat betekent het voor haar relatie met Romeo? Ze is wel heel erg gek op hem.
Romeo snapt wel dat dit een lastige beslissing is voor Melissa, maar hij ziet de toekomst niet rooskleurig in met een baby. Hun relatie was de afgelopen maanden niet bepaald stabiel; ze hebben veel ruzie gehad en Romeo heeft nog geen werk sinds hij zijn MBO opleiding heeft afgerond afgelopen jaar. Het past absoluut niet in zijn plaatje om nu al vader te worden. Hij voelt zich met zijn rug tegen de muur.
In het gesprek op de praktijk laat ik hen eerst ieder de ruimte om (elkaar) te vertellen wat deze situatie met hen doet. Ik vraag hen ook wat zij al gedaan hebben om goed zicht te krijgen op hun overwegingen. Samen maken we een lijstje met overwegingen en we scoren deze op ‘belangrijkheid’, waardoor het lijstje meer waarde krijgt en duidelijk wordt waar de zwaarwegende factoren zitten.
Vervolgens geef ik Melissa middels een speciale methode de gelegenheid zich beter in te leven in de verschillende opties die ze heeft; kiezen voor de zwangerschap en voor het kindje gaan zorgen, kiezen voor de zwangerschap en er (voorlopig) niet zelf voor zorgen (afstand ter adoptie of pleegzorg), of kiezen voor abortus. De 2e optie valt direct af voor beiden. Ik laat haar meer ‘voelen’ wat de beide overgebleven keuzes voor haar betekenen, middels de specifieke ‘stoelenmethode’. Alleen zo kan zij een weloverwogen keuze maken; iets dat van groot belang is om na een eventuele abortus dit te kunnen verwerken.
Door deze methode voelt Melissa beter waar zij voor zal willen kiezen. In elk geval heeft ze meer inzicht in haar eigen gevoelens en de angsten en onzekerheden die eronder liggen. Ook Romeo heeft hiervoor nu meer begrip. Samen gaan ze weer naar huis; nog niet helemaal overtuigd van de te nemen keuze, maar wel een stap dichterbij. Ze zijn blij elkaar nu beter te begrijpen en weer constructief in gesprek te kunnen met elkaar. Ze krijgen nog een opdracht mee voor thuis, die hen mogelijk nog iets dichter bij het nemen van een beslissing zal kunnen brengen.
Ik wens hen toe dat zij achter hun keuze zullen kunnen staan straks, wat die ook zal zijn.